Το μεγάλο παζάρι

Η επίσκεψη του γραμματέα του ΝΑΤΟ, Γιαπ ντε Χοπ Σέφερ, στην Αθήνα τη Δευτέρα 3 Μάρτη ήταν αποκαλυπτική για το βρόμικο πολεμικό παρασκήνιο που εξελίσσεται πίσω από τα παζάρια για το όνομα της Μακεδονίας.

Ο γραμματέας του ΝΑΤΟ συναντήθηκε την Κυριακή με τον Μπους στην Ουάσινγκτον και λιγότερο από 24 ώρες μετά, συναντήθηκε με τον Παπούλια, τον Καραμανλή, την Μπακογιάννη και τον Μεϊμαράκη. Εξελίσσεται ένα παζάρι και από τις δύο πλευρές. Οπως περιγράφουν τα ρεπορτάζ όλων των εφημερίδων, ο Σέφερ ζητάει από την ελληνική κυβέρνηση να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσόβου και να μη θέσει βέτο στην ένταξη της Δημοκρατίας της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ. Από τη μεριά της η κυβέρνηση της ΝΔ συνέδεσε την αποστολή μαχητικών ελικοπτέρων Σινούκ στο Αφγανιστάν με την πίεση που θα ασκήσει το ΝΑΤΟ στη Δημοκρατία της Μακεδονίας ώστε να κάνει πίσω σε σχέση με το όνομα.

Η Μπακογιάννη, ακόμη και στη δημόσια ομιλία της μετά τη συνάντηση με τον Σέφερ, πρόβαλε τη μεγάλη συμμετοχή της Ελλάδας στα μέτωπα του πολέμου και σε στρατιώτες και σε χρήμα. Είναι κάτι που δε συνηθίζεται, αφού τις περισσότερες φορές μάς κρύβουν πόσο βαθειά μπλεγμένος είναι ο ελληνικός στρατός στον πόλεμο του Μπους. Μπορεί κανείς να φανταστεί τι ειπώθηκε “ιδιαιτέρως”. Συγκεκριμένα η Μπακογιάννη είπε:

“Πέραν του ζητήματος της διεύρυνσης, με τον Γενικό Γραμματέα συζητήσαμε για δύο ακόμα θέματα που θα απασχολήσουν τη Σύνοδο Κορυφής: Τις εξελίξεις και την παρουσία του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο και το Αφγανιστάν. Πρόκειται για δύο πολύ σημαντικές αποστολές που έχει αναλάβει η Συμμαχία υπέρ της σταθερότητας και της αντιμετώπισης της διεθνούς τρομοκρατίας, αντίστοιχα.

Η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά και στις δύο αυτές αποστολές. Η συνεισφορά της το 2007 ήταν συνολικά και για τις δυο αυτές αποστολές, δύο χιλιάδες άνδρες περίπου. Είναι μία ακόμα έμπρακτη απόδειξη της επί 55 χρόνια συμμαχικής αλληλεγγύης της Ελλάδας στη γενικότερη προσπάθεια της Συμμαχίας. Σε αυτήν, ιδιαίτερη θέση κατέχει η συμβολή μας στην κατανομή των Συμμαχικών βαρών με αμυντικές δαπάνες που κυμαίνονται στο 3 % του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος μας.”

Ενώ πρόσθεσε και μια υπενθύμιση ότι μιας και η Ελλάδα δίνει τόσα πολλά, περιμένει ανταλλάγματα: “Πιστεύω – και κλείνω μ’ αυτό – ότι θεμελιώδης αρχή μιας Συμμαχίας, κάθε συμμαχίας, είναι ότι, όταν κράτη-μέλη δίνουν και μάλιστα έμπρακτα – την αλληλεγγύη τους, είναι εύλογο και να την αναμένουν στις σχέσεις τους με τρίτες χώρες από τους εταίρους και συμμάχους.”

Αντίστοιχη λογική είχε αναπτύξει και ο Καραμανλής στη Βουλή την περασμένη βδομάδα. Αφού απείλησε τη γειτονική χώρα ότι αν δε συμμορφωθεί με τις ελληνικές απαιτήσεις δεν θα κάνει βήμα μπροστά στις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ, θύμισε με έμφαση ότι η Ελλάδα είναι το πιο παλιό μέλος του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια.

Και ο Σέφερ στη δήλωσή του συμφώνησε με αυτές τις διαπιστώσεις: “Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να είναι κανείς μέλος και στο να μην είναι”, είπε χαρακτηριστικά. Ο Μπους την προηγούμενη μέρα είχε ξεκαθαρίσει με μια αντίστοιχη δήλωση ότι οι ΗΠΑ δεν δίνουν καμιά εγγύηση στις τρεις υποψήφιες χώρες, Μακεδονία, Κροατία και Αλβανία ότι θα ενταχθούν στο ΝΑΤΟ στη Σύνοδο που θα γίνει τον Απρίλη.

Με άλλα λόγια, με αφορμή τις αντιπαραθέσεις στα Βαλκάνια, μέχρι τον Απρίλη θα ακολουθήσει ένα γαϊτανάκι πλειοδοσίας, για το ποιος θα δώσει περισσότερη βοήθεια στον πόλεμο, ποιος θα στείλει περισσότερα στρατεύματα, ποιος θα διαθέσει περισσότερα όπλα. Το μέτωπο του Αφγανιστάν καίει το ΝΑΤΟ. Είναι το σημείο όπου βρίσκεται στρατός και από τις 26 χώρες της Συμμαχίας και παρόλα αυτά έχουν χάσει τον έλεγχο της μισής χώρας. Ολες οι χώρες πιέζονται για μεγαλύτερη συμμετοχή και κυρίως για να στείλουν στρατεύματα στην πρώτη γραμμή του πυρός.

Οσο περισσότερες πατριωτικές κορώνες θα ακούμε το επόμενο διάστημα και από την ελληνική κυβέρνηση όπως και από όλες τις πλευρές, τόσο μεγαλύτερη εμπλοκή στον “πόλεμο κατά της τρομοκρατίας” θα ετοιμάζουν.