Πακιστάν. Πού βαδίζει μετά τις εκλογές;

Τα αποτελέσματα των εκλογών της 18ης Φλεβάρη στο Πακιστάν ήταν μια ήττα του Μουσάραφ, ένα δυνατό χτύπημα ενάντια στη χούντα του. Στη νέα Βουλή, τις περισσότερες έδρες έχει το κόμμα της δολοφονημένης Μπούτο, ακολουθεί το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού Ναουάζ Σαρίφ και τρίτο το κόμμα του Μουσάραφ. Μεγάλη πτώση είχαν και τα συντηρητικά ισλαμιστικά κόμματα που συνεργάζονται με τον Μουσάραφ.

Η ήττα του Μουσάραφ ήρθε μετά από ένα μεγάλο διάστημα σκληρών μαχών. Ο Μουσάραφ κήρυξε δύο φορές στρατιωτικό νόμο για να αντιμετωπίσει το κίνημα που πάλευε για δημοκρατία. Εδωσε εντολή στην αστυνομία και το στρατό να ματοκυλίσουν διαδηλώσεις και να συλλάβουν χιλιάδες κόσμο. Το δημοκρατικό κίνημα είχε ξεσπάσει με αφορμή διώξεις κατά δικαστικών που δεν υποτάσσονταν στη χούντα. Στην πρώτη γραμμή βρέθηκαν δικηγόροι και φοιτητές αλλά και χιλιάδες άλλοι απλοί άνθρωποι.

Το υπόβαθρο της κρίσης του Μουσάραφ ήταν η οργή εκατομμυρίων Πακιστανών ενάντια στον πόλεμο του Μπους και ιδιαίτερα του πολέμου στο γειτονικό Αφγανιστάν. Ο Μουσάραφ μετά τις 11 Σεπτέμβρη 2001 τάχθηκε στο πλευρό του Μπους και έστειλε τον πακιστανικό στρατό να χτυπάει τα μεθοριακά χωριά στις περιοχές των φυλών Παστούν που έχουν τη μεγαλύτερη σύνδεση με τους Ταλιμπάν. Σήμερα πάνω από 120 χιλιάδες πακιστανοί στρατιώτες πολεμάνε σε αυτές τις περιοχές. Οι Αμερικάνοι δε δίστασαν να βομβαρδίσουν ακόμη και πακιστανικά χωριά που θεωρήθηκαν φιλικά προς την αφγανική Αντίσταση. Ο πόλεμος στο Αφγανιστάν που ξεκίνησε το 2001 σήμερα όχι μόνο δεν έχει τελειώσει αλλά έχει απλωθεί μέσα στο Πακιστάν, μια χώρα παραδοσιακό σύμμαχο των ΗΠΑ. Η συμμετοχή του Πακιστάν στον πόλεμο ήταν αναγκαίος όρος για τους Αμερικάνους και γι' αυτό στήριξαν με όλες τους τις δυνάμεις τον Μουσάραφ όλα αυτά τα χρόνια στα εγκλήματά του.

Mετάβαση
Παρότι παρασκηνιακά οι Αμερικάνοι ετοίμαζαν συμφωνίες με την πρώην πρωθυπουργό Μπεναζίρ Μπούτο και άλλα στελέχη της Αντιπολίτευσης για να υπάρξει ομαλή μετάβαση στη “δημοκρατία” με εγγυητή το Μουσάραφ, η κινητοποίηση του κόσμου δεν άφησε αυτό το σενάριο να υλοποιηθεί. Η κόντρα Μουσάραφ-Μπούτο οξύνθηκε και λίγες μέρες αφού η πρώην πρωθυπουργός έφτασε στο Πακιστάν, δολοφονήθηκε.

Ετσι οι εκλογές, αντί για εργαλείο ομαλοποίησης γίνονταν επικίνδυνες για τα σχέδιά τους, γι' αυτό και ο Μουσάραφ τις ανέστειλε για ένα μήνα. Το αποτέλεσμα των εκλογών αναμένεται να αποσταθεροποιήσει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Το κόμμα του Ζαρντάρι (του άντρα της Μπούτο) και το κόμμα του Ναουάζ Σαρίφ έχουν συμφωνήσει να σχηματίσουν κυβέρνηση συνεργασίας. Το ερώτημα είναι τι θα γίνει με το Μουσάραφ. Οι έδρες των κομμάτων δεν αρκούν για να ανατρέψουν τον Πρόεδρο. Το κόμμα του Ζαρντάρι φαίνεται να έχει ήδη συμφωνήσει με τους Αμερικάνους ότι θα αφήσει το Μουσάραφ στη θέση του.

Οι Αμερικάνοι έχουν ξεκινήσει διάφορες πιέσεις: από το ότι θα κόψουν ένα μέρος της τεράστιας στρατιωτικής “βοήθειας” προς το Πακιστάν μέχρι ότι θα δώσουν το ΟΚ στις ελβετικές τράπεζες να ξεκινήσουν δίωξη κατά του Ζαρντάρι για οικονομικά σκάνδαλα. Τα κόμματα που πλειοψηφούν στη Βουλή είναι πρόθυμα να υποκύψουν σε όλα αυτά. Γι' αυτό και δεν αποτελούν καμιά πραγματική ελπίδα για τον απλό κόσμο στο Πακιστάν. Ετσι εξάλλου εξηγείται γιατί η συμμετοχή στις εκλογές ήταν μικρή. Ανεξάρτητοι παρατηρητές εκτιμούν ότι πάνω από τους μισούς Πακιστανούς δεν πήγαν στις κάλπες.

Τα κόμματα της νέας κυβέρνησης είναι πιστά στο νεοφιλελευθερισμό και στηρίζουν τις ελπίδες τους στη διαμόρφωση καλών σχέσεων με τον ιμπεριαλισμό.

Ετσι, κανένας από τους λόγους που αποσταθεροποιούσαν το Πακιστάν, δεν έπαψε να ισχύει μετά τις εκλογές. Ο πόλεμος στο Αφγανιστάν συνεχίζεται και παραμένει απλωμένος μέσα στο Πακιστάν. Δύο αντάρτικα μέσα στο Πακιστάν συνεχίζουν να πολεμάνε με τον πακιστανικό στρατό, ένα στο Ουαζιριστάν και ένα στο Βαλουχιστάν. Ο Μουσάραφ παραμένει πρόεδρος και η κατάσταση απέχει ακόμα πολύ από πραγματική δημοκρατία.

Οι διωγμένοι δικαστικοί δεν έχουν αποκατασταθεί για να επιστρέψουν στις θέσεις τους. Το ίδιο ισχύει για χιλιάδες άλλους διωκόμενους από τη χούντα. Και βέβαια, τίποτα δεν έχει αλλάξει σε σχέση με τη φτώχεια που χτυπάει εκατομμύρια αγρότες και εργάτες.

Υπάρχει όμως μια σημαντική αλλαγή. Ο κόσμος πλέον είδε στην πράξη το τι σημαίνει η δύναμή του. Οι εκλογές ήταν μόνο ένα στιγμιότυπο αυτής της διαδικασίας. Αυτό είναι που κάνει το καθεστώς του Μουσάραφ ακόμη πιο αδύναμο από πριν. Το ζήτημα είναι πώς ο κόσμος που οδήγησε τα πράγματα ως εδώ θα βρει τρόπο να ξαναοργανώσει τη δράση του για να δώσει συνέχεια. Κάθε βήμα που θα κάνουν δεν θα είναι μόνο άλλη μια νίκη για τη δημοκρατία, αλλά και μεγαλύτερο βάλτωμα και αδιέξοδο για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.